Greek English

Μαραθώνιος και καρδιακά επεισόδια: μύθος ή πραγματικότητα;

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Γράφτηκε από τον/την Dr Στεργίου Δημήτριος

Στον πρόσφατο κλασικό μαραθώνιο στην Αθήνα έλαβαν μέρος περίπου 16000 αθλητές. Το σύνολο των συμμετεχόντων στον μαραθώνιο δρόμο και στους αγώνες των 5 και 10 χιλιομέτρων ήταν περίπου 43000 άτομα. Οι αριθμοί αυτοί είναι σημαντικά μεγαλύτεροι από τα προηγούμενα έτη, και δηλώνουν τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που εντάσσονται σε αυτό που αποκαλείται δρομικό κίνημα. Το ίδιο βέβαια παρατηρείται και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το γεγονός όμως που εμφανώς επισκίασε τον πρόσφατο αγώνα ήταν η διακομιδή 20 ατόμων στο νοσοκομείο και η νοσηλεία 4 από αυτούς σε μονάδα εμφραγμάτων. Δηλαδή, περίπου 1 στους 10000 δρομείς υπέστη οξύ καρδιακό επεισόδιο, ποσοστό κατά πολύ υψηλότερο από τον μέσο όρο διεθνώς. Είναι τραγικό όταν πιστοποιημένα «υγιείς» αθλητές, αφού σίγουρα έχουν πάρει κάποιο πιστοποιητικό υγείας, τερματίζουν τον αγώνα με τέτοιο τραγικό τρόπο.

Είναι όμως οι δρόμοι αντοχής, και ειδικά ο μαραθώνιος, επικίνδυνοι;

Και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί που αληθινά κινδυνεύουν;

Το θέμα φαίνεται να αφορά αρχικά τα άτομα που αρχίζουν να ασχολούνται με το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων και που πολύ γρήγορα αποφασίζουν  να λάβουν μέρος σε αγώνες δρόμων αντοχής, ακόμη και σε μαραθώνιο, έχοντας ελλιπή αγωνιστική προετοιμασία, και πιθανότατα, από ότι φάνηκε από τα πρόσφατα γεγονότα, πρόχειρο προαθλητικό καρδιολογικό έλεγχο.

Επίσης, είναι γνωστό στους δρομείς μεγάλων αποστάσεων που μετέχουν σε πολλούς αγώνες μεγάλης απόστασης σε ετήσια βάση, ότι για τον ανθρώπινο οργανισμό, και ειδικά για την καρδιά, είναι πολύ διαφορετική η προπόνηση από τον αγώνα, ακόμη και στην ίδια απόσταση.

Είναι αρκετές οι  μελέτες που έχουν γίνει σε μαραθωνοδρόμους και έχουν δείξει ότι οι καρδιακές βλάβες εμφανίζονται συχνότερα σε δρομείς με μικρή αθλητική εμπειρία, δηλαδή άτομα που ξεκίνησαν το τρέξιμο σε μεγάλη ηλικία, αλλά και με περισσότερους προδιαθεσικούς παράγοντες για καρδιακή νόσο. Δηλαδή, εμφανίζονται κυρίως σε δρομείς μέσης ηλικίας με ατομικό ιστορικό είτε καπνίσματος, παχυσαρκίας, αρτηριακής υπέρτασης ή αυξημένη χοληστερίνη, είτε κάποιου άλλου παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο, που αποφασίζουν ξαφνικά να τρέξουν μεγάλες αποστάσεις, και ειδικά μαραθώνιους δρόμους.

Πρέπει βέβαια να διασαφηνιστεί ότι το τρέξιμο λίγων χιλιομέτρων, ακόμη και σε καθημερινή βάση, είναι καλό για την υγεία και προάγει την μακροζωία. Είναι όμως πολύ διαφορετική η σωματική, και ειδικά η καρδιακή επιβάρυνση, στις μεγάλες αποστάσεις και ιδίως στους αγώνες. Για το λόγο αυτό, ο ενδελεχής και εμπεριστατωμένος καρδιολογικός έλεγχος είναι ουσιαστικής σημασίας. Πρέπει ο αθλούμενος να γνωρίζει αν η ενασχόλησή του με τους δρόμους αντοχής μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για την υγεία του. Από την άλλη μεριά όμως, είναι αρκετοί οι γιατροί που αποθαρρύνουν τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων χωρίς καμία απολύτως επιστημονική τεκμηρίωση. Οι γιατροί που πραγματικά επιθυμούν να ασχολούνται με αθλητές που αθλούνται είτε σε επίπεδο αναψυχής ή ανταγωνιστικά, πρέπει να γνωρίζουν τις αθλητικές ιδιαιτερότητες, τις καρδιακές προσαρμογές των αθλητών και την ψυχολογία τους.

Από την πλευρά τους οι αθλούμενοι πρέπει να τρέχουν σε αγώνες κάνοντας σωστή προπονητική προετοιμασία, βάζοντας πάντα μέτρο στις αγωνιστικές συμμετοχές και επιδόσεις, και μόνο μετά από ιατρική διαβεβαίωση από ειδικό. Ας ελπίσουμε τα δυσάρεσα γεγονότα του φετινού κλασικού μαραθωνίου να μην επαναληφθούν στο μέλλον, αλλά να γίνουν μάθημα για το πόσο, πώς και κάτω από ποιές συνθήκες πρέπει να αγωνιζόμαστε.