Greek English

Στοιχεία Επικοινωνίας

Δdocumentιεύθυνση: Εθνικής Αμύνης 40

τηλ: 2310 236288

κιν: 6944715337

mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

facebook

Υποχρεωτική η εξέταση των παιδιών από καρδιολόγο

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Γράφτηκε από τον/την Dr Στεργίου Δημήτριος

Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει γίνει υποχρεωτική η εξέταση των παιδιών από καρδιολόγο ώστε να χορηγηθεί πιστοποιητικό υγείας για την εγγραφή στο Δημοτικό. Παράλληλα σχεδόν σε ετήσια βάση ζητούνται πιστοποιητικά ασφαλούς άθλησης είτε από τα σχολεία, ή από το σωματείο που έχει εγγραφεί το παιδί.
Η εξέταση του παιδιού πρέπει να περιλαμβάνει ατομικό και κληρονομικό ιστορικό, κλινική εξέταση και ηλεκτροκαρδιογράφημα. Οι περισσότερο εξειδικευμένες εξετάσεις (όπως το υπερηχοκαρδιογράφημα ή το Holter ρυθμού) πρέπει να γίνονται μόνο αν προκύψει κάποιο ύποπτο ή παθολογικό εύρημα από το ιστορικό ή την εξέταση του παιδιού. Δεν είναι λίγες δυστυχώς οι περιπτώσεις παιδιών που ταλαιπωρούνται για χρόνια από διαγνώσεις ανύπαρκτων ουσιαστικά προβλημάτων και στερούνται την άθληση ή ακόμη και αυτήν ακόμη τη σχολική γυμναστική.


Για το λόγο αυτό, η πιο εξειδικευμένη προσέγγιση (υπερηχοκαρδιογράφημα ή παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού) πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή και σύνεση ώστε να μην μεγαλοποιηθούν ασήμαντα ευρήματα, που τις περισσότερες φορές μάλιστα βρίσκονται μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια. Όπως για παράδειγμα, μικρές ανεπάρκειες βαλβίδων που συνήθως είναι φυσιολογικές στα παιδιά, να αναφέρονται στο πόρισμα της υπερηχογραφικής μελέτης ως παθολογικό εύρημα, ή ακόμη, να διαγιγνώσκεται ως πρόπτωση μιτροειδούς μία απλή κοίλανση των μιτροειδικών γλωχίνων.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν πρέπει να παραβλέπεται η μεθοδική εξέταση που προαναφέρθηκε, αφού είναι πολύ εύκολο να διαφύγουν πραγματικά προβλήματα, ή ακόμα και να παραλείπεται η εξέταση στα πλαίσια «απλής», όπως αναφέρεται ορισμένες φορές, υπογραφής κάποιου πιστοποιητικού γυμναστικής ή δελτίου σωματείου.
Η εξέταση δεν απαιτείται να γίνεται από παιδοκαρδιολόγο. Δεν πρέπει όμως να εκτελούνται υπερηχογραφικές μελέτες μικρών παιδιών από γιατρούς που δεν έχουν εκπαιδευθεί, με αποτέλεσμα αναίτιες ετήσιες επανεκτιμήσεις ασήμαντων ουσιαστικά προβλημάτων.
Τέλος, η υπερηχογραφική εξέταση που ζητείται σε ετήσια βάση από γυμναστήρια ή σωματεία για τους νεαρούς αθλητές είναι περιττή και ανούσια. Η σωστή υπερηχογραφική μελέτη που έχει αποκλείσει παθολογικές οντότητες, είναι εξαιρετικά απίθανο, ή και αδύνατο, να διαφοροποιηθεί στα επόμενα έτη. Αλλά και η ύπαρξη, ακόμα, ενός μη σημαντικού παθολογικού ευρήματος δεν σημαίνει αυτόματα ετήσια παρακολούθηση. Οι λόγοι δεν είναι μόνο οικονομικοί, αλλά και ψυχοκοινωνικοί, αφού πέρα από τους γονείς, επιβαρύνεται ψυχολογικά και το παιδί, που «κουβαλάει» το φορτίο μίας λανθασμένης διάγνωσης και τον υπερπροστατευτισμό των γονιών του. Μόνο η σωστή και ψύχραιμη αντιμετώπιση του πιθανού προβλήματος από τον έμπειρο καρδιολόγο μπορεί να βοηθήσει τον προβληματισμένο γονέα να το κατανοήσει και να μην μεταφέρει ανασφάλειες και φόβους στο παιδί.